Ættleiðing: af hverju?

Ég hef sjaldan fengið þessa spurning: Af hverju ég vil ættleiða. Fólk gerir vanalega ráð fyrir að þetta sé eini kosturinn og þar til að staðgöngumæðrun verður leyfð þá er það faktískt raunin, en við skoðuðum dálítið þessa spurningu á námskeiðinu í vor. Þar vorum við í hópi þar sem ættleiðing er ekki “eini kosturinn” hjá öllum og gaman að heyra svörin við þessari spurningu. Hérna kemur af hverju ég vil ættleiða barn alveg óháð því hvort að þetta sé eini möguleikinn á barneignum.

Ég hef alltaf hugsa vel til ættleiðingar og þegar ég sat í þeim sporum eftir að ég átti son minn og missti legið í fæðingunni þá var ættleiðing eini möguleikinn á frekari barneignum. Staðgöngumæðrun var möguleiki en afar fjarlægur og óraunhæfur þar til að það yrði leyft hérna á Íslandi og ég sá ættleiðingu alltaf sem ljós í þessari sorg sem ég var að fást við, þannig sá ég einhvern tilgang með því sem hafði komið fyrir mig.

Það var þó ótímabært að hugsa lengra um það enda með nýbura í fanginu. Þegar ég svo kynntist eiginmanninum mínum þá vildi hann einblína á staðgöngumæðrun, ég gat ekki sakast við hann um það enda skildi ég vel að hann mundi kjósa það heldur þar sem hann átti enginn börn sjálfur. Þarna var þó ennþá ótímabært að hugleiða barneignir hjá okkur báðum og ég var viss um innst inni að þegar hann væri tilbúinn og fyndi löngun til þess að stækka við fjölskylduna þá mundi ekki skipta máli hvaðan barnið kæmi, ekkert frekar en hjá mér, aðeins að við hefðum pláss fyrir nýjan fjölskyldumeðlim til að hugsa um og elska og gera að okkar. Þar hafði ég rétt fyrir mér en hann kom mér mikið að óvörum þegar hann lagði til eitt kvöldið að við færum að skoða ættleiðingar! Bara si svona, án nokkurs fyrirvara um að hann hefði einu sinni verið að hugsa málið. En þannig er hann bara hehe

Hálfu ári seinna áttum við viðtal hjá Íslensk ættleiðingu og núna ári síðar erum við að leggja inn pappírana fyrir forsamþykki og fyrsta skrefinu að því að ættleiða stúlkubarn frá Kína af sérþarfalistanum.

Því miður fáum við misjöfn viðbrögð við því að við skulum velja barn á sérþarfalista og flestir halda eflaust að það sé aðeins til þess að hraða ferlinu sem annars er mjög langt. Sumum þykir miður að við skulum ekki fá heilbrigt barn, eða fullkomið. Svo hafa einhverjir þekkingu á “stofnanaeinkennum” en þau börn sem eru á barnaheimilum hafa þau í misjöfnum mæli ásamt því að vera vanalega eitthvað á eftir í líkamlegum og öðrum þroska enda fá þau ekki næga örvun í flestum tilvikum.

Allir vilja auðvitað fullkomin börn en ég horfi ekki á það þannig í sambandi við ættleiðinguna. Þarna eru börn sem hafa fengið mjög erfiða byrjun á lífinu og vantar aðstoð við að komast á rétta braut og eiga gott líf. Eins eru börn á sérþarfalistanum sem gætu átt mjög gott líf án nokkurra erfileika með einföldum aðgerðum sem við getum útvegað þeim. Ég er enginn engill og vill ekki fórna lífi mínu og fjölskyldu í meiriháttar veikindi og/eða fötlun, því miður en ég hika ekki við að taka á móti barni sem ég veit að við getum hugsað um og gefið gott líf. Tengslamyndunin getur verið erfið og börnin fráhverf og eftir á í þroska en það eru allt hlutir sem við getum unnið í saman því að það eina sem þessi börn þurfa einna mest á að halda er einhvern, hvað þá heila fjölskyldu, til þess að hugsa um þau því þau hafa aldrei fengið þá umönnun og ást sem hvert barn á rétt á.

Ég á erfitt með að finna réttu orðin til að lýsa því hversu mikilvægt þetta barn er þegar orðið fyrir mér og ég hef aldrei verið vissari um nokkuð annað en það að þetta sé eitthvað sem hefur alltaf legið fyrir mér að gera...

…..eða eins og elsku eiginmaður minn sagði fyrir stuttu við mig; “þessi ættleiðing á eftir að vera það besta sem hefur komið fyrir okkur og fjölskylduna okkar”  

Nú eru pappírarnir komnir inn og aðeins eftir að borga fullt af peningum og þá fara þeir á borðið hjá Sýslumanninum í Reykjavík. Þá hefst rell og frekja (alveg okkar sérgrein :p) við að ýta málinu af stað og vonandi gengur þetta greiðlega í gegn með samþykki :)

Sumarfríið búið!

Eftir smá hlé og stefnuleysi er kannski komið að smá færslu.

Sumarið hefur farið í miklar pælingar og töluverða "leit" og ég er loksins aðeins að lenda að réttum stað og ná fókus aftur en þá fer allt á fullt aftur! Ég er búin að velta ýmsum hlutum upp og fékk smá aðstoð en er loksins að sjá hlutina á réttan hátt og hvað ég á að vera að einbeita mér að :)

Ættleiðingin hefur staðið í stað yfir júlí enda allir í sumarleyfum, þ.á.m. skrifstofur íslensk ættleiðingar. Við ákváðum að fá nokkur meðmælabréf til viðbótar sem mínar elsku Edda Hrund og Addý skrifuðu upp á núll einni! Öflug viðbót við bréfin þegar komin frá Jóa og Örnu, Sigga og Hildi, Gauja, mömmu, tengdaforeldrum og Söru mágkonu. Auk þess óskuðum við eftir "meðmælum" frá Hauki leigusalanum okkar góða, bara til að staðfesta að við séum í öruggu langtímahúsnæði þrátt fyrir að eiga það ekki sjálf en það getur verið atriði þegar kemur að forsamþykkinu. Honum þótti það auðvitað sjálfssagt og við erum búin að skrifa undir nýjan samning og svo er bara að sjá til. Einnig óskuðum við eftir skattskýrslun síðastliðinna tveggja ára eins og skylt er fyrir forsamþykkið en til viðbótar leggjum við inn  staðhæfingu frá enduskoðandanum varðandi vaxandi tekjur það sem er af árinu 2013 (skattskýrslan sýnir í raun ekki nægilega fram á það). Þar sem erum við búin að gera allt sem við getum eins og staðan er í dag og nú er bara að krossa putta að við fáum að fara í gegnum heimsóknarferlið líka og það sé verið að líta á heildarmyndina sem erum við en ekki aðeins stakar tölur á blaði. Nú er ég að gera ráð fyrir öllum mögulegum útkomum og kannski er algjör óþarfi að stressa sig en við vildum heldur bæta í pakkann og reyna komast framfyrir öll möguleg álitaefni, sakar ekki ;)
Vonandi geta þau gefið okkur einhverja hugmyndir hjá íslenskri ættleiðingu þegar við fundum aftur með þeim en mér skilst að það sé lítið hægt að segja fyrir um þetta ferli og allur gangur á þessu. Forsamþykkið getur síðan verið langan tíma að fara í gegn en vonandi kemst þetta allt á hreint með haustinu (krossa putta) eða í lok árs, allt lengra en það verð ég örugglega búin að reita úr mér hárið :p

Næsta á dagskrá er að græja soninn í 4.bekk!!! Rosalega fullorðins, samræmd próf í sept og alles. Við verðum reyndar ömurlegustu 3 foreldrarnir þar sem ekkert okkar verður að landinu fyrstu skólavikuna. Pabbinn farinn út og við Mummi úti í U.S.A. í viku. Efast samt ekki um að Spaðinn eigi eftir að fíla sig í botn með ömmum og frænku hehe.
Mummi verður á námskeiði helgina og svo verðum við hjá fjölskyldunni út vikuna að versla ogg dúlla okkur saman. Ég þarf semsagt að læra VERSLA! Ekki mín sérgrein en eins gott að fara all out svo ég verði bara stikk-free í vetur með fjölskylduna og klára jólamálin. Ahh það verður yndislegt! :)

September verður tileinkaður eggja-prógramminu en vonandi  verð ég ekki alveg í ruglinu og get nýtt mánuðinn í grafík-verkefni. Október er svo photoshop-námskeið í 5 vikur... þetta ár verður búið áður en ég veit af!

Ítarlegri pistill kemur síðar, grafík-verkefni og hugmyndir sem ég er að sýsla með, efni og bækur sem ég hef verið að skoða - efni sem mörgum finnst eflaust áhugavert, öðrum finnst líklega heimskulegt.. sitt sýnist hverjum! :)