...fjölskyldan mín eftir sérstakri uppskrift... móðurhlutverkið og barneignir með fjölbreyttu sniði...staðgöngumæðrun...ættleiðing og fósturbörn ásamt ófrjósemi og öllu því sem tilheyrir
þriðjudagur, 28. maí 2013
Eggjamál -skref 2.
Ég átti ánægjulega heimsókn í Art Medica í morgun þar sem ég átti viðtal við Guðmund A. lækni varðandi það hvort að ég væri hentugur eggjagjafi. Það voru aðeins ítarlegri spurningar, almennar um heilsufar og sjúkdómasögu mína og fjölskyldu og sónarskoðun. Ég byrjaði fljótlega á að stuða greyið manninn með staðreyndum úr fæðingunni... svona áður en hann "kíkti" og sæi algjört tómarúm þarna inni :p Hann hafði miklar spurningar út í aðstæðurnar, sumar vegna mögulegra kvilla og aðrar af áhuga yfir mjög fátíða tilviki.
Kemur svo í ljós að ég lít alveg rosalega vel út á pappírum (nema kannski fæðingartilvikið) miðað við hvað ég er óhemju gikkur með hina og þessa "smá" kvilla. Þegar kemur að sjúkdómum og ALVARLEGUM hlutum þá er ég afar fín, svo og að vera almennt heilsuhraust og stunda fjölbreytta hreyfingu.
Ég er því samþykkt á pappírum og svo kemur í ljós niðurstöður úr strokusýnum og blóðprufu hvort allt sé ekki 100%. Allt leit vel út í skoðuninni, svona miðað við aðstæður, ég skildi ekki alveg hvernig gengið var frá eggjaleiðurunum eða undrun yfir að leghálsinn væri enn á sínum stað og önnur eins ummæli á meðan skoðununni stóð hehe. Síðan er það aðeins spurning hvernig eggjabúið tekur við örvunarpakkanum og hversu mörg og góð egg ég get framleitt í einum skammti. Það væri mikið lán að hafa svo mörg að geta gefið tveimur konum, því miður tekst frjóvgunin ekki í öllum tilvikum :/
Ég ákvað að vera þekktur gjafi, sem þýðir að ef vel tekst og úr verður barn þá hefur það völ á að fá upplýsingar um mig við 18 ára aldur. Það fannst mér ekki spurning! Allir eiga að fá að vita hvaðan þeir koma og það getur skapað svo nagandi óvissu yfir mörgum hlutum og eiginleikum. Svo mikið höfum við lært af ættleiðingaferlinu en þar hafa börnin oftar en ekki, ekki neinar upplýsingar um kynforeldra og fjölskyldu.
Undir lok viðtalsins fór læknirinn að ræða praktísk atriði eins og kostnað og "óþægindagjaldið" en hljóp fljótt yfir í tilfinningalegu atriðin eins og forsendur gjafarinnar og ég var frekar hreinskilin um pælingarnar síðustu árin og hann hreinlega ljómaði allur þegar ég minntist á staðgöngumæðrun en læknarnir á Art Medica eru ötulustu stuðningsmenn hennar. Enda hlýtur að vera skelfilegt að gera að ævistarfi að aðtoða fólk í ófrjósemisvandamálum og geta ekki boðið þeim þennan kost sem í mörgum tilvikum er eini möguleikinn eftir í stöðunni eftir endalausar meðferðir. Allt vegna þess að lögin halda ekki í við tækniframfarir á sviði ófrjósemisaðgerða.
Ég vil allaveganna endileg drífa í að gefa egg á meðan ég get (fyrir 35 ára) þar sem að ég er loksins orðin fullviss um að eftirsjáin eftir barni verði ekki áhrifamikill þáttur. Ég á ekki von á að fara í staðgöngu-pakkann fyrir 35 ára en ef það verður af því öllu saman í kringum þann aldur og ég á umfram egg sem þeir taka við þá er það bara betra.
Eggjagjöf er auðvitað ekki fyrir alla en ég hvet samt alla til að hugsa málið því að það eru ekki margir viljugir eða hentugir gjafar og þörfin mjög mikil :)
þriðjudagur, 21. maí 2013
Plan B.
Hversu gjeðveikt hefði það verið að komast inn í LHÍ í fyrstu tilraun!
En því miður.. -en samt ekki því eftir viðtalið um daginn þá ræddum við aðeins næsta skref og ég ákvað að LHÍ væri ekki rétti staðurinn fyrir mig eins og er. Ég vil fóta mig aðeins betur í þessu öllu saman og helst mundi ég vilja fara í þetta nám erlendis, ég fíla mig bara ekki nógu vel í listabatteríinu hérna heima, ekki á meðan ég var í listfræðinni og ekki batnar það þegar í Listaháskólann er komið ;)
Það stefnir semsagt í heimavinnandi húsmóðir í næsta mánuði og næsta vetur en ég get engan veginn látið það duga (þó að möppuvinnan haldi þrotlaust áfram á meðan) svo ég ætlaði að sækja um diplómanám í Opna Háskólanum í haust í Markaðsfræði og almannatengslum EN ég er ekki viss um að þessi braut sé kennd þetta árið! Gat verið! Er ennþá að grennslast fyrir um það en á meðan ég var að því fór ég að leita aðeins víðar og rakst á svona líka fín námskeið hjá Nýja tölvu og viðskiptaskólanum. Þar er krefjandi námskeið í grafískri hönnun sem byggir á auglýsingatækni og einnig ýmisskonar námskeið í markaðsfræði, rekstri og sölumennsku. Þetta hljómar eins og sniðið fyrir mig í augnablikinu svo ég er aðeins og grennslast fyrir um það líka. Þarna ætti ég að geta komið undir mig fótunum í hönnun og auglýsingagerð og komist með tærnar inn á stofu/fyrirtæki sem snýr meira að hönnun :)
Næsta dagskrá er semsagt eftirfarandi:
1. Skrá mig á námskeið / Sækja um í Opna Háskólanum
2. Fara á fund með ísl. ættl og leggja inn formlega umsókn fyrir forsamþykki
3. Mummi er að setja saman þjálfunar-batterí fyrir sumarið og veitir ekki af aðstoð þar
4. Senda CV gögn út til Noregs (Mummi, ekki ég hehe) og sjá hvort e-ð gerist þar.
5. Taka heljarinar budget-plan á heimilið svo við ráðum nú við að hafa aðeins eina tekjulind OG eiga fyrir ættl. gjöldunum.
Þetta er stóra planið fyrir næstu mánuði og sjáum aðeins í framhaldinu hvernig allt raðast saman :)
sunnudagur, 19. maí 2013
Pússluspil!
Ættleiðingin ætlar að vera heljarinar pússluspil!
Nú fer að líða að 1.skrefinu í ættleiðingaferlinu eftir að við lukum undirbúningsnámskeiðinu í síðasta mánuði. Þar tókum við á hlutum eins og t.d. fordómum, einkum kynþáttafordómum því það er stór hluti af því að ættleiða erlendis frá því þau lönd sem Ísland hefur samning við erum mörg flest af öðrum kynþætti og ólíkum menningaheimum í samanburði við Ísland. Við vorum búin að spá töluvert í þessum pakka síðan við vorum á fyrri hluta námskeiðisins. Við ákváðum þá að vera opin fyrir öllum löndum burtséð frá þessu og taka þetta alfarið á okkar forsendum, ef við skyldum mæta e-i fáfræði eða fordómum þá erum við vel fær um að takast á við það svo við vorum jafnvel að hugsa um Tógó í Afríku en það hefur lengi heillað mig. Að vísu virðist sem að Tógó sé farið að setja fleiri skilyrði við kjörforeldra og taki síður á móti umsóknum frá hjónum þegar með barn svo við þurfum að athuga það bara nánar. Það eru klárlega fordómar á Íslandi en mér finnst þeir beinast meira að ERLENDU fólki frekar en kynþættinum og að ættleidd börn á Íslandi finni síður fyrir þeim sem Íslendingar (ekki fædd en þó uppalin). Það er allaveganna ekki að finna fordóma hjá okkur eða nánustu fjölskyldu svo við ætlum að reyna láta það ekki hafa nein áhrif á valmöguleikana.
Síðan fórum við dálítið í tengslamynduna meira og einnig í ættleiðingu eldri barna. Við höfum verið að hugleiða möguleikann á að ættleiða systkini, einkum tvíbura. Svo kemur aðeins inn í pælingarnar aldursmunurinn á milli barnsins/barna og Daða. Það skiptir engu kynið og við ætlum að fara í gegnum sérþarfalistann en aðeins haka við minniháttar atriði sem eru auðleyst eða hægt að vinna með og skerða ekki lífsgæði barnsins.
Ég er afskaplega viðkvæm fyrir bæði systkina-möguleikanum: finnst skelfilegt að börn séu ekki ættleidd saman eða fari á mis við ættleiðingu til þess að halda þeim saman. Og svo sérþarfalistanum því á honum eru atriði sem geta ekki einu sinni flokkast sem "gallar" eða há þeim neitt í lífinu en af því að þeim ber skylda að tilgreina öll líkamleg atriði þá lenda mörg börn á þessum lista og fara jafnvel á mis við að vera ættleidd.
Við ætlum þó ekki að fara út í nein stór-atriði á þessum lista, við erum ekki svo miklir dýrðlingar ;) ég hef alveg fengið forsmekkinn að því hvernig að vera með "sérþarfabarn" þó að ADHD og fæðuofnæmi/húðvandamál komist ekki með tærnar í suma þessara kvilla þá er það samt krefjandi. Við erum einnig nógu skynsöm til að sjá heildarmyndina fyrir fjölskylduna sem er t.d. mjög virk í útiveru og íþróttum svo þarna er strax kominn mikil breyting ef um einhvers konar hreyfihömlun er að ræða.. bara sem eitt dæmi. Þessi listi reynir samt mjög á verður erfitt að segja nei ef að kemur upp sú staða að vera úthlutað barni sem við treystum okkur ekki í. Við munum samt gera eins og flestir í þessari stöðu og setjast niður með lækni ísl. ættleiðingar sem er mjög naskur á öll sjúkdómsatriði frá þessum löndum og fremur "detached" hef ég heyrt svo það verður gott að hafa hann í úrslitarvalinu (þetta gerist semsagt þegar forsamþykkið er komið og við að gera umsóknina klára út).
Systkinamöguleikin þarf samt ekki endilega að vera fyrir hendi fyrir okkur, það er eitt af atriðunum sem við þurfum að fá ráðleggingar á með ísl.ættl á næstu dögum. Það eru frekar skondnar kröfurnar sem eru gerðar til kjörforeldra þegar kemur að forsamþykki en hjón eiga semsagt að vera ekki of ung, en samt ekki of gömul -semsagt einmitt á þessum árum sem þú ert að koma undir þig fótunum en samt þarftu að vera í góðri fjárhagsstöðu í hentugu húsnæði o.s.frv. En hvað er "góð" fjárhagsstaða í dag? Ef þú átt íbúðina þína en ert að drukkna í skuldum, er það betri staða? Svo er það hvað er "hentugt" húsnæði? Hvað er nógu stórt? Nú hefur standardinn breyst töluvert síðustu 20-30árin þegar heilu systkinahóparnir voru í einu herbergi saman en í dag þurfa allir sitt eigið sérherbergi, helst með eigið sjónvarp og tölvu.
Staðan hjá okkur t.d. er mjög "venjuleg" við erum ekki í neinum skuldum til að tala um, bílalán og brúðkaupslán telur kannski eina milljón, svo námslán og alltaf stöndum við í skilum. Við eigum ekki húsnæði en erum í afar öruggu leiguhúsnæði á fínu verði í góðu hverfi sem er sæmilega stórt -allaveganna vel hægt að láta duga. En þetta er allt skoðað í þaula og svo eigum við von á heimsókn frá barnaverndarnefnd sem gerir úttekt á okkur og heimilinu.
Við einbeitum okkur allaveganna eins og er að því að ná niðum skuldum og safna jafnóðum fyrir öllum gjöldum sem fylgja hverju skrefi ættleiðingarinnar ásamt því að reyna safna upp góðri summu sem þarf til ferðalagsins að sækja erlendi en það getur tekið 4-6vikur og það er ferðakostnaðurinn + uppihaldið + tekjumissirinn á meðan (ásamt allskonar umsýslugjöldum, túlki, lögfr.kostnaði o.fl.)
Húsnæðisaðstæður fá allaveganna að bíða enda ekki heillandi kostur að festa sig í bankakerfinu hérna heima eins og allt er heldur drífa okkur frekar út í nokkur ár ef við höfum kost á því -en það eitt atriðanna sem við þurfum að viðra við ísl.ættl. hvernig er tekið í slíka flutninga (tímabundip) eftir að forsamþykkið er komið og biðin er eftir úthlutun erlendis frá.
Þetta er orðið eitt stór pússluspil af allskonar flóknum þáttum sem allt þarf að passa saman og við orðin hálfringluð í öllu saman.
Vonandi vitum við aðeins betur stefnuna eftir fund með ísl. ættl. annað hvort það eða þau segja já við öllu og allt hægt og við verðum áfram í sömu sporum hehe
:*
P.S. þeir sem vilja aðstoða og gefa okkur meðmælabréf (sem hafa ekki þegar gert það) mega endilega láta okkur vita en við skilum öllu af okkur fyrir mánaðarmót :)
Nú fer að líða að 1.skrefinu í ættleiðingaferlinu eftir að við lukum undirbúningsnámskeiðinu í síðasta mánuði. Þar tókum við á hlutum eins og t.d. fordómum, einkum kynþáttafordómum því það er stór hluti af því að ættleiða erlendis frá því þau lönd sem Ísland hefur samning við erum mörg flest af öðrum kynþætti og ólíkum menningaheimum í samanburði við Ísland. Við vorum búin að spá töluvert í þessum pakka síðan við vorum á fyrri hluta námskeiðisins. Við ákváðum þá að vera opin fyrir öllum löndum burtséð frá þessu og taka þetta alfarið á okkar forsendum, ef við skyldum mæta e-i fáfræði eða fordómum þá erum við vel fær um að takast á við það svo við vorum jafnvel að hugsa um Tógó í Afríku en það hefur lengi heillað mig. Að vísu virðist sem að Tógó sé farið að setja fleiri skilyrði við kjörforeldra og taki síður á móti umsóknum frá hjónum þegar með barn svo við þurfum að athuga það bara nánar. Það eru klárlega fordómar á Íslandi en mér finnst þeir beinast meira að ERLENDU fólki frekar en kynþættinum og að ættleidd börn á Íslandi finni síður fyrir þeim sem Íslendingar (ekki fædd en þó uppalin). Það er allaveganna ekki að finna fordóma hjá okkur eða nánustu fjölskyldu svo við ætlum að reyna láta það ekki hafa nein áhrif á valmöguleikana.
Síðan fórum við dálítið í tengslamynduna meira og einnig í ættleiðingu eldri barna. Við höfum verið að hugleiða möguleikann á að ættleiða systkini, einkum tvíbura. Svo kemur aðeins inn í pælingarnar aldursmunurinn á milli barnsins/barna og Daða. Það skiptir engu kynið og við ætlum að fara í gegnum sérþarfalistann en aðeins haka við minniháttar atriði sem eru auðleyst eða hægt að vinna með og skerða ekki lífsgæði barnsins.
Ég er afskaplega viðkvæm fyrir bæði systkina-möguleikanum: finnst skelfilegt að börn séu ekki ættleidd saman eða fari á mis við ættleiðingu til þess að halda þeim saman. Og svo sérþarfalistanum því á honum eru atriði sem geta ekki einu sinni flokkast sem "gallar" eða há þeim neitt í lífinu en af því að þeim ber skylda að tilgreina öll líkamleg atriði þá lenda mörg börn á þessum lista og fara jafnvel á mis við að vera ættleidd.
Við ætlum þó ekki að fara út í nein stór-atriði á þessum lista, við erum ekki svo miklir dýrðlingar ;) ég hef alveg fengið forsmekkinn að því hvernig að vera með "sérþarfabarn" þó að ADHD og fæðuofnæmi/húðvandamál komist ekki með tærnar í suma þessara kvilla þá er það samt krefjandi. Við erum einnig nógu skynsöm til að sjá heildarmyndina fyrir fjölskylduna sem er t.d. mjög virk í útiveru og íþróttum svo þarna er strax kominn mikil breyting ef um einhvers konar hreyfihömlun er að ræða.. bara sem eitt dæmi. Þessi listi reynir samt mjög á verður erfitt að segja nei ef að kemur upp sú staða að vera úthlutað barni sem við treystum okkur ekki í. Við munum samt gera eins og flestir í þessari stöðu og setjast niður með lækni ísl. ættleiðingar sem er mjög naskur á öll sjúkdómsatriði frá þessum löndum og fremur "detached" hef ég heyrt svo það verður gott að hafa hann í úrslitarvalinu (þetta gerist semsagt þegar forsamþykkið er komið og við að gera umsóknina klára út).
Systkinamöguleikin þarf samt ekki endilega að vera fyrir hendi fyrir okkur, það er eitt af atriðunum sem við þurfum að fá ráðleggingar á með ísl.ættl á næstu dögum. Það eru frekar skondnar kröfurnar sem eru gerðar til kjörforeldra þegar kemur að forsamþykki en hjón eiga semsagt að vera ekki of ung, en samt ekki of gömul -semsagt einmitt á þessum árum sem þú ert að koma undir þig fótunum en samt þarftu að vera í góðri fjárhagsstöðu í hentugu húsnæði o.s.frv. En hvað er "góð" fjárhagsstaða í dag? Ef þú átt íbúðina þína en ert að drukkna í skuldum, er það betri staða? Svo er það hvað er "hentugt" húsnæði? Hvað er nógu stórt? Nú hefur standardinn breyst töluvert síðustu 20-30árin þegar heilu systkinahóparnir voru í einu herbergi saman en í dag þurfa allir sitt eigið sérherbergi, helst með eigið sjónvarp og tölvu.
Staðan hjá okkur t.d. er mjög "venjuleg" við erum ekki í neinum skuldum til að tala um, bílalán og brúðkaupslán telur kannski eina milljón, svo námslán og alltaf stöndum við í skilum. Við eigum ekki húsnæði en erum í afar öruggu leiguhúsnæði á fínu verði í góðu hverfi sem er sæmilega stórt -allaveganna vel hægt að láta duga. En þetta er allt skoðað í þaula og svo eigum við von á heimsókn frá barnaverndarnefnd sem gerir úttekt á okkur og heimilinu.
Við einbeitum okkur allaveganna eins og er að því að ná niðum skuldum og safna jafnóðum fyrir öllum gjöldum sem fylgja hverju skrefi ættleiðingarinnar ásamt því að reyna safna upp góðri summu sem þarf til ferðalagsins að sækja erlendi en það getur tekið 4-6vikur og það er ferðakostnaðurinn + uppihaldið + tekjumissirinn á meðan (ásamt allskonar umsýslugjöldum, túlki, lögfr.kostnaði o.fl.)
Húsnæðisaðstæður fá allaveganna að bíða enda ekki heillandi kostur að festa sig í bankakerfinu hérna heima eins og allt er heldur drífa okkur frekar út í nokkur ár ef við höfum kost á því -en það eitt atriðanna sem við þurfum að viðra við ísl.ættl. hvernig er tekið í slíka flutninga (tímabundip) eftir að forsamþykkið er komið og biðin er eftir úthlutun erlendis frá.
Þetta er orðið eitt stór pússluspil af allskonar flóknum þáttum sem allt þarf að passa saman og við orðin hálfringluð í öllu saman.
Vonandi vitum við aðeins betur stefnuna eftir fund með ísl. ættl. annað hvort það eða þau segja já við öllu og allt hægt og við verðum áfram í sömu sporum hehe
:*
P.S. þeir sem vilja aðstoða og gefa okkur meðmælabréf (sem hafa ekki þegar gert það) mega endilega láta okkur vita en við skilum öllu af okkur fyrir mánaðarmót :)
miðvikudagur, 15. maí 2013
Stundum þarf þrjá...
... til að búa til barn! Ég hef einstaka reynslu af því og þannig er það fyrir fjölda fólks sem er að reyna stofna fjölskyldu.
Ég man að ég sat á biðstofunni hjá Sjúkraþjálfun Kópavogs (þar sem eiginmaðurinn vinnur í dag sem sjúkraþjálfari.. skondin framþróun) og fletti í blaði þar til ég rak aukun í viðtal við konu sem vildi vekja athygli á skortinum á gjafaeggjum á Íslandi. Ég hafði ekki gert mér grein fyrir þessu áður, ekkert frekar en að ég gæti misst legið í fæðingu eða staðgöngumæðrun.... allir vissu hvað glasafrjóvgun var án þess að kunna einhver ákvæmari skil á ferlinu. Þá hvarflaði að mér að ég stæði í samskonar sporum og ég hefði tök á að hjálpa annarri konu í þessum sömu sporum.
En að gefa egg finnst mér stór gjöf að gefa, ég mundi heldur treysta mér í staðgöngumæðrun þar sem að þar ertu að aðstoða hjón við að koma sínu barni í heiminn en með eggjagjöf ertu að gefa hluta af sjálfri þér. Þrátt fyrir að eiga ekki hlut í barninu eins og foreldrar eða réttmæt móðir þess sem gengur með og fæðir það og elur upp sem sitt þá er þarna hluti af þér og þessu hef ég pælt mikið í gegnum árin. Enda er erfið aðstaða að óska þess að eignast þitt barn og vera meinað það og horfa á eftir þessum möguleika til annarra er stór biti að kyngja. Það er það sem hefur aftrað ákvörðuninni hjá mér en ég hef alltaf ætlað mér að gefa egg "í leiðinni" ef að til staðgöngumæðrunar kemur en þá er ég fara í gegnum eggheimtu og að eignast barn sjálf og því ætti það að vera auðveldari staða. Ég veit samt ekki fyrir víst að staðgöngumæðrun sé kostur í framtíðinni og eggjagjafi þarf helst að vera undir 35 ára og ég er ekki bjartsýn á að fara í gegnum þetta ferli fyrir þann tíma ef við erum að fara ættleiða barn/börn á þessum árum. Eftir allt ferlið sem við höfum farið í gegnum með ættleiðinguna þá er ég samt tilbúin núna til að gefa egg til annarra vitandi það að ég mun e.t.v. aldrei eiga fleiri "mín eigin" börn og er sátt með það. Ég rak augun í grein eftir konu um daginn (samskonar og fyrir 8 árum síðan) og það ýtti hrinunni af stað. Ég melti það í smástund, ræddi að við eiginmanninn og hafði svo samband við Art Medica. Eftir stuttaralegan spurningalista þá vildu þau ólm fá mig í ítarlegra viðtal og skoðun mjög fljótlega og þá kemur betur í ljós hvort að ég henti sem eggjagjafi, hvort e-r vilji mig, hvort e-r egg fáist og svo að síðustu hvort að gulleggin sem ég verpi verði að næstu snillingum aldarinnar! :)
Hérna er síðan hjá Art Medica varðandi eggjagjöf: http://www.artmedica.is/id/398
Þau eru afar liðleg og snögg til enda hrikalegur skortur alltaf á eggjum ef e-r hefur áhuga á að kynna sér ferlið.
Þá er bara að sjá hvort að ég sé jafn fullkomin í þetta og blóðgjöfina... geðveikt pepp fyrir svona gallagripi eins og mig :)
Það væri líka frábært að heyra frá ykkur í ummælum ef því búið yfir e-um reynslusögum eða ráðleggingum
bkv
Ég man að ég sat á biðstofunni hjá Sjúkraþjálfun Kópavogs (þar sem eiginmaðurinn vinnur í dag sem sjúkraþjálfari.. skondin framþróun) og fletti í blaði þar til ég rak aukun í viðtal við konu sem vildi vekja athygli á skortinum á gjafaeggjum á Íslandi. Ég hafði ekki gert mér grein fyrir þessu áður, ekkert frekar en að ég gæti misst legið í fæðingu eða staðgöngumæðrun.... allir vissu hvað glasafrjóvgun var án þess að kunna einhver ákvæmari skil á ferlinu. Þá hvarflaði að mér að ég stæði í samskonar sporum og ég hefði tök á að hjálpa annarri konu í þessum sömu sporum.
En að gefa egg finnst mér stór gjöf að gefa, ég mundi heldur treysta mér í staðgöngumæðrun þar sem að þar ertu að aðstoða hjón við að koma sínu barni í heiminn en með eggjagjöf ertu að gefa hluta af sjálfri þér. Þrátt fyrir að eiga ekki hlut í barninu eins og foreldrar eða réttmæt móðir þess sem gengur með og fæðir það og elur upp sem sitt þá er þarna hluti af þér og þessu hef ég pælt mikið í gegnum árin. Enda er erfið aðstaða að óska þess að eignast þitt barn og vera meinað það og horfa á eftir þessum möguleika til annarra er stór biti að kyngja. Það er það sem hefur aftrað ákvörðuninni hjá mér en ég hef alltaf ætlað mér að gefa egg "í leiðinni" ef að til staðgöngumæðrunar kemur en þá er ég fara í gegnum eggheimtu og að eignast barn sjálf og því ætti það að vera auðveldari staða. Ég veit samt ekki fyrir víst að staðgöngumæðrun sé kostur í framtíðinni og eggjagjafi þarf helst að vera undir 35 ára og ég er ekki bjartsýn á að fara í gegnum þetta ferli fyrir þann tíma ef við erum að fara ættleiða barn/börn á þessum árum. Eftir allt ferlið sem við höfum farið í gegnum með ættleiðinguna þá er ég samt tilbúin núna til að gefa egg til annarra vitandi það að ég mun e.t.v. aldrei eiga fleiri "mín eigin" börn og er sátt með það. Ég rak augun í grein eftir konu um daginn (samskonar og fyrir 8 árum síðan) og það ýtti hrinunni af stað. Ég melti það í smástund, ræddi að við eiginmanninn og hafði svo samband við Art Medica. Eftir stuttaralegan spurningalista þá vildu þau ólm fá mig í ítarlegra viðtal og skoðun mjög fljótlega og þá kemur betur í ljós hvort að ég henti sem eggjagjafi, hvort e-r vilji mig, hvort e-r egg fáist og svo að síðustu hvort að gulleggin sem ég verpi verði að næstu snillingum aldarinnar! :)
Hérna er síðan hjá Art Medica varðandi eggjagjöf: http://www.artmedica.is/id/398
Þau eru afar liðleg og snögg til enda hrikalegur skortur alltaf á eggjum ef e-r hefur áhuga á að kynna sér ferlið.
Þá er bara að sjá hvort að ég sé jafn fullkomin í þetta og blóðgjöfina... geðveikt pepp fyrir svona gallagripi eins og mig :)
Það væri líka frábært að heyra frá ykkur í ummælum ef því búið yfir e-um reynslusögum eða ráðleggingum
bkv
mánudagur, 13. maí 2013
Tjékk!
Sjáum hvað ég get strikað af - svo er bara næsti og betur-umbættur listi 2013! :)
Niðurstöður maí 2013:
Gefa e-ð af blóðinu sem ég skulda í Blóðbankann (u.þ.b. 5-6 L)
| |
- Ennþá í vinnslu!
|
Sníða rétt matarræði fyrir gallaðan líkama
|
Komast í form fær ekki toppeinkun en við Eydís systir tókum þó 100x challenge hér- 100x challenge(sett af 10x svo 20x o.s.frv.) í maí-jún þar sem við tókum armbeygjur-maga-dýfur-framstig-hnébeygjur ásamt skokkinu sem tók við sjá hér.
|
Komast í form:
|
Gifta mig!
| |
V Tékk! Braut teikningamúrana mína þegar ég setti upp í möppu fyrir Listaháskólann.
|
Hella mér í myndlistina/teikningu
|
- ekki ennþá!
|
Stúdera ljósmyndun/tæknilegu hliðina
|
V Tjékk! Lék mér aðallega í Illustrator og setti saman ýmislegt hérna-hérna
|
Grafísk hönnun eins og hún leggur sig - gefa mér tíma í verkefnin (Photoshop-Illustrator-Indesign þegar tími gefst)
|
- Ekki ennþá en nauðsynleg lesning!
|
Grafísk miðlun
|
Neibb - bara búin að bæta í staflann :p
|
Lesa tíu tonn af bókum sem hafa hlaðist upp á öllum borðum og hillum
|
Þetta sumar verður ólíkt flestum hingað til en elskulegi eiginmaðurinn minn vill gefa mér svigrúm til að sinna öllu mínu mikilvægasta sem telur auðvitað hann :p, soninn og sjálfa mig. Þannig að það verður engin 8klst vinnudagur næstu mánuði og því kjörið tækifæri fyrir öll þessi markmið sem ég hef gengið um með í hausnum síðustu árin.
Þess vegna ætla ég að hafa mánaðarlegan Tjékklista til að halda mér við efnið :)
Fyrst kemur þó heildaryfirlit með öllum heila listanum... svo raðast hann voðalega skipulega(vonandi)niður á sumarið!
Meira seinna :)
fimmtudagur, 2. maí 2013
Eirðarlaus.is
Þá er ég orðin óróleg enn á ný enda eirðarlaus með eindæmum. Nú hef ég búið á sama stað í rétt tæp 3 ár og þar með hef ég slegið metið síðan ég var krakki! Auðvitað hef ég verið að skoða fasteignasölurnar síðasta ÁRIÐ en nú virðast líkurnar frekar benda til landsflutninga svo ég þarf að sitja á mér hérna enn um sinn. Þá er bara eitt til ráða: breyta og bæta og snúa öllu á hvolf! En húsnæðið býður skal ég segja ykkur ekki upp á gasalega marga möguleika til breytinga. Ég skal samt finna upp á einhverju! Þetta er næsta pæling allaveganna:
Sófaveggurinn minn hefur legið óhreyfður, fyrst og fremst vegna valkvíða og ég næ aldrei að hugsa eina hugmynd til enda áður en önnur hefur skotið rótum. Svo er hagkvæmnin líka atriði, við verðum jú ekki hérna endalaust og ekki vil ég gera neina óhemju eða setja okkur á hausinn við það svo það verður að vera látlaust í sniðum í bili. Næsta pæling er semsagt í vinnslu og kemur inn von bráðar :)
Einu sinni heyrði ég kenningu um að rótleysi í fólki stafaði oft af miklum flutningum í barnæsku sem mér finnst frekar rökrétt en á svosem ekkert endilega við hjá mér. Skilnaðarbörn finna held ég bara alltaf meira fyrir erfileikum við að festa almennilegar “fjölskyldu” rætur þar sem þau flakka oft á milli foreldra og finna misjafnlega mikið fyrir því að eiga sinn sérstað innan fjölskyldunnar. Ég er einfaldlega frekar leiðigjörn, fæ áráttu og ástriðu fyrir hlutunum auðveldlega en það brennur jafnhratt út. Þegar að það kemur að fjölskyldurótunum þá einblíni ég á að upplifa þær með mína eigin fjölskyldu og hef fundið út þær helstu þarfir sem ég hef þar og ætla að skapa hjá mér og mínum :)
En ég er ekki ennþá komin á mitt fjölskylduheimili svo ég geri og græja sem mest úr því sem við höfum í augnablikinu. Ég hef samt verið að pæla mikið í fjölskylduhúsinu mínu og er komin með ágætismynd af því.
Hérna kemur svo draumalistinn: bloggið verður upphafið af “visionboardinu” mínu sem ég á eftir að hengja upp. Hafa ekki örugglega allir horft á/lesið The Secret??? Þegar gæinn lýsir því hvernig hann hengdi draumahúsið sitt á draumborðið og endaði ekki aðeins í fínu húsi heldur nákvæmlega ÞVÍ húsi! Kaupi það ekki alveg hrátt en máttur drauma og metnaðar er óendanlegur svo mér finnst þetta mjög skemmileg hugsun. Þú færð tæpast það sem þú vilt ef þú byrjar ekki allaveganna á því að ákveða hvað það er sem þú vilt? Basic! Þegar ég fór virkilega að spekúlera í framtíðarheimili þá var ég bara með ýmislegt á hreinu, kom vægast sagt á óvart! Hérna eru nokkurn atriði sem heilla mig:
Mig langar í hús sem er ekki of stórt og ekki of lítið... bara juuuuust right! Aaaalveg eins og Gullbrá :) (hef lúmskt gaman að því að spegla mig í þessum klassísku, enda iðulega kölluð prinsessan á bauninni, þyrnirós hefur einnig borist til tals :p)
Draumahúsin eru klárlega svona... ef við ætlum að fara alla leið :p
Eiginmaðurinn er alveg sjúkur í vötnin ;)
Ef þið munið eftir húsinu þeirra í “Overboard” (Goldie Hawn og Kurt Russel) þá fílaði eiginmaðurinn það í ræmur!! Ekta hús úti í skógi :)
ég eeeelska elska elska svona “setuglugga” sem ég komst að í dag að kallast “bay window” :p
Bókahillur upp allan vegginn, ég fíla svona “innbygðar” hillur sem falla inn í veginn!
og svo lestrarhorn!
Eldúsið í hvítri klassískri eldúsinnréttingu með viðarborði og mörgum stórum gluggum en kósí eldúsborðkrók er algjört möst ásamt gamalsdagsbúri!
Múrsteins og/eða viðarklædda veggi hér og þar. Arinn er alveg nauðsynlegur líka :)
Allt heila klabbið í garðinn, trjáhúsið, hengirúmin, hundakofinn... verönd, pallur... grænmetisgarður, gróðurhús o.s.frv o.s.frv. :)
Drauma drauma væri svo pláss fyrir vinnustofu, teikniborð, trönur, tölvuaðstaða.... tala nú ekki um æfingaskúr fyrir Mumma!
Held að það sé alveg augljóst að þetta heimili er ekki í boði á Íslandi hehe
Naflaskoðun...
….enn & aftur!
Viðtalið afstaðið og enn meiri óvissa en áður!
Ég hef hikað við þetta nám hjá LHÍ hingað til vegna þess að þar er svo mikil ofurháersla lögð á extreme-hugmyndavinnu eins og á flestum listaviðum á Íslandi og eins mikið og ég hef áhuga á að komast inn á þetta svið og ekki festast í einfaldi hönnunar og uppsetningavinnu þá vil ég ekki alveg láta gleypa mig í heilu lagi en það er tilfinningin sem ég hef alltaf fengið af LHÍ. Þess vegna er ég efins um að þetta sé einmitt rétti staðurinn fyrir mig þó að þetta sé klárlega rétta námið og vinnan.
EN ég komst aðeins á sporið í möppuvinnunni og þeir bentu einmitt sérstaklega á þau verk sem vöktu áhuga hjá þeim svo að kannski - kannski ekki. Hvort að ég sé tilbúin fyrir jafn krefjandi nám og er hjá þeim er aðalspurningin -fyrst og fremst hjá mér, enda hef ég verið að setja mig í stellingar fyrir prógramm til að æfa þetta hugmyndaferli og sjá hverju ég kem af stað.
Þeir allaveganna staðfestu allt sem ég þegar vissi og drógu ekkert undan því að það yrði mikið sjokk að fara í þetta nám. Tölvufærnin var kostur sérstaklega því mig vantar upp á hugmyndavinnuna svo ég gæti þá einbeitt mér meira að henni, ég er aðeins of óákveðin og þarf að bæta teikninguna -allt atriði sem ég vissi í raun og er að setja mig hvort eð er í stellingar að bæta úr.
Það voru semsagt 90 möppur sendar inn -40 af þeim var boðið í viðtal - aðeins 20 eru valdir inn og einhver hluti fer á biðlista.
Þarna ræður úrtakið einna mestu hvort ég komist inn eða ekki en ef ekki þá veit ég af hverju og er nú nokkuð sammála því, spurning bara hvaða árangri ég næ á næstunni og hvort að LHÍ sé rétta “fittið”
Ég bjóst alls ekki við að fá viðtal og var því þegar farin að hugsa út í næsta skref. Möppuvinnan kom mér allaveganna af stað og ég ætla halda verkefna-vinnunni áfram í næstu möppu. Ég þarf að komast upp á lagið með skissu-dagbók og ná betri tökum á teikningunni sem er ryðguð í meira lagi. Mig langar óskaplega að komast betur upp á lagið með myndavélina líka en spurning hversu mikið ég kemst í það.
Svo var það pró-portfolio mappan sem ég ætlaði að reyna vinna upp líka í haust (með plan B. markaðsfr. & alm.tengsl í Opna háskólanum) sem er þá meira auglýsingatengt.
Svo enda pælingarnar alltaf í Noregi! Ég hugsa að við förum sem fyrst þó ekki væri nema bara að ná því úr systeminu. Ef ég ætla einhvern tímann að finna mér stað sem passar þá býst ég við að það sé best að byrja á því að vera á rétta landinu! Því það hefur í raun aldrei verið Ísland :/
Hugsanlega fer forsamþykkið í gegn á aðeins nokkrum vikum svo það flýtti fyrir öllum flutningapælingum. Við stefnum á að kíkja út í júlí að skoða aðstæður en Mummi er að senda CV út núna. Eina sem stoppar þá er bara ættleiðingaferlið og svo vil ég að Daði nái að hefja skóla með sem eðlilegasta hætti í byrjun skólaárs.
Maí er allaveganna mánuðurinn sem margt kemur í ljós en eins og stendur veit ég EKKERT hvar ég verð eða hvað ég verð að gera eftir 3 mán. Það er allaveganna kominn tími á róttækar breytingar því mér finnst lítið ef nokkuð vera ganga upp hér.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)



.jpeg)

















