Fósturmamma í aðlögun

Þá er fyrsta vikan búin af aðlögun fyrir fósturmömmuna.... litla daman tók þetta með stæl í fyrstu heimsókn þegar hún ákvað að hérna ætti hún heima... mamman þurfti meira á aðlöguninni að halda hehe
Hún aðlagaðist virkilega fljótt og vel og fór strax að sýna allt skap og frekju og test 1-2-3! Við tókum þetta auðvitað með trompi og fórum fyrstu dagana að fylgja Daða eftir til Akureyrar á Goðamótið og horfa á hann spila. Hún var ekki mikið að stressa sig á því en var pínu óþreyjufull að komast aftur heim í húsið okkar samt sem áður. Gubbupestin kom svo í heimsókn á sunnudeginum og fylgdi okkur suður en kláraðist á sólarhringnum en þá tók hiti og slím við svo við vorum saman heima mæðgurnar næstu tvo dagana. Svo það má segja að ég hafi fengið crash-course í 3 ára dömunni á þessari einu viku :)

Það var frekar spes að fara til læknis með hana þar sem að læknirinn hafði í raun ítarlegri upplýsingar um hana en ég (samt ekki af því hún fæddist erlendis :/) og ég þurfti að hafa svindlmiða með kennitölunni hennar sem ég gróf upp þann morguninn. Það er alveg óhætt að segja að það sé himin og haf á milli þess að ala upp "sitt" barn frá upphafi og taka að sér ókunnugt barn og læra á það á einu bretti! Enda vorum við öll þrjú heimilisfólkið ansi örmagna eftir tilfinningarússíbana undanfarinna daga, þrátt fyrir að hún er yndis og alls ekki erfið litla stúlkukindin þá er þetta bara óhemju mikið að taka inn og margar hliðar málsins sem þarf að takast á við (þá einkum tilfinningalega) sem maður gerir sér ekki fullkomlega grein fyrir fyrr en kemur að því.
Eða svona eins og á meðgöngunni þegar ég vissi auðvitað hvað var framundann, en það er allt öðruvísi að virkilega upplifa það hehe

Við skrifuðum undir bráðabirgðarsamning fyrir helgi þar sem að við erum ekki fullnuma fósturforeldrar ennþá, barnavernd nappaði okkur fyrir það en fóstursamningurinn verður svo undirritaður formlega þegar réttindin eru komin. Við fengum fram nafnleynd fyrir okkur og fengum stuðning félagsráðgjafans við hugmyndir okkar um breytta umgengni við móður en svo kemur í ljós hvað verður ákveðið á næsta fundi. Í september kemur nefndin svo saman aftur og ákveður framhaldið sem verður mjög líklega varanlegt fóstur eða svo stefnir í miðað við aðstæður í dag og það sem hefur gengið á síðan börnin fóru af heimilinu. BNV leggur það þá til fyrir dómara sem svo úrskurðar það eða framlengt tímabundið fóstur, hugsanlega í ár til viðbótar en það eru litlar líkur á að hún fari heim til móður strax í haust ef einhvern tímann en það er aldrei að vita hvernig málið endar í kerfinu.
Þetta er mjög erfitt mál sem við fengum, nema auðvitað barnið sjálft, og tilhugsunin um að hún fari aftur á heimilið er erfið vegna þess að það eru engar líkur á að það sé í hennar hag því miður. Í tímabundnu fóstri er verið að vinna að því og mér finnst það mjög verðugt verkefni sem ekki margir skilja en í þessu tilfelli þá væri mjög erfitt að takast á við það. Við fáum því að spreyta okkur ansi vel í þessari frumraun okkar og tökum bara einn dag í einu eins og er :)