miðvikudagur, 15. maí 2013

Stundum þarf þrjá...

... til að búa til barn! Ég hef einstaka reynslu af því og þannig er það fyrir fjölda fólks sem er að reyna stofna fjölskyldu.


Ég man að ég sat á biðstofunni hjá Sjúkraþjálfun Kópavogs (þar sem eiginmaðurinn vinnur í dag sem sjúkraþjálfari.. skondin framþróun) og fletti í blaði þar til ég rak aukun í viðtal við konu sem vildi vekja athygli á skortinum á gjafaeggjum á Íslandi. Ég hafði ekki gert mér grein fyrir þessu áður, ekkert frekar en að ég gæti misst legið í fæðingu eða staðgöngumæðrun.... allir vissu hvað glasafrjóvgun var án þess að kunna einhver ákvæmari skil á ferlinu. Þá hvarflaði að mér að ég stæði í samskonar sporum og ég hefði tök á að hjálpa annarri konu í þessum sömu sporum.
En að gefa egg finnst mér stór gjöf að gefa, ég mundi heldur treysta mér í staðgöngumæðrun þar sem að þar ertu að aðstoða hjón við að koma sínu barni í heiminn en með eggjagjöf ertu að gefa hluta af sjálfri þér. Þrátt fyrir að eiga ekki hlut í barninu eins og foreldrar eða réttmæt móðir þess sem gengur með og fæðir það og elur upp sem sitt þá er þarna hluti af þér og þessu hef ég pælt mikið í gegnum árin. Enda er erfið aðstaða að óska þess að eignast þitt barn og vera meinað það og horfa á eftir þessum möguleika til annarra er stór biti að kyngja. Það er það sem hefur aftrað ákvörðuninni hjá mér en ég hef alltaf ætlað mér að gefa egg "í leiðinni" ef að til staðgöngumæðrunar kemur en þá er ég fara í gegnum eggheimtu og að eignast barn sjálf og því ætti það að vera auðveldari staða. Ég veit samt ekki fyrir víst að staðgöngumæðrun sé kostur í framtíðinni og eggjagjafi þarf helst að vera undir 35 ára og ég er ekki bjartsýn á að fara í gegnum þetta ferli fyrir þann tíma ef við erum að fara ættleiða barn/börn á þessum árum. Eftir allt ferlið sem við höfum farið í gegnum með ættleiðinguna þá er ég samt tilbúin núna til að gefa egg til annarra vitandi það að ég mun e.t.v. aldrei eiga fleiri "mín eigin" börn og er sátt með það. Ég rak augun í grein eftir konu um daginn (samskonar og fyrir 8 árum síðan) og það ýtti hrinunni af stað. Ég melti það í smástund, ræddi að við eiginmanninn og hafði svo samband við Art Medica. Eftir stuttaralegan spurningalista þá vildu þau ólm fá mig í ítarlegra viðtal og skoðun mjög fljótlega og þá kemur betur í ljós hvort að ég henti sem eggjagjafi, hvort e-r vilji mig, hvort e-r egg fáist og svo að síðustu hvort að gulleggin sem ég verpi verði að næstu snillingum aldarinnar! :)


Hérna er síðan hjá Art Medica varðandi eggjagjöf: http://www.artmedica.is/id/398
Þau eru afar liðleg og snögg til enda hrikalegur skortur alltaf á eggjum ef e-r hefur áhuga á að kynna sér ferlið.

Þá er bara að sjá hvort að ég sé jafn fullkomin í þetta og blóðgjöfina... geðveikt pepp fyrir svona gallagripi eins og mig :)

Það væri líka frábært að heyra frá ykkur í ummælum ef því búið yfir e-um reynslusögum eða ráðleggingum

bkv




Engin ummæli:

Skrifa ummæli