Pússluspil!

Ættleiðingin ætlar að vera heljarinar pússluspil!

Nú fer að líða að 1.skrefinu í ættleiðingaferlinu eftir að við lukum undirbúningsnámskeiðinu í síðasta mánuði. Þar tókum við á hlutum eins og t.d. fordómum, einkum kynþáttafordómum því það er stór hluti af því að ættleiða erlendis frá því þau lönd sem Ísland hefur samning við erum mörg flest af öðrum kynþætti og ólíkum menningaheimum í samanburði við Ísland. Við vorum búin að spá töluvert í þessum pakka síðan við vorum á fyrri hluta námskeiðisins. Við ákváðum þá að vera opin fyrir öllum löndum burtséð frá þessu og taka þetta alfarið á okkar forsendum, ef við skyldum mæta e-i fáfræði eða fordómum þá erum við vel fær um að takast á við það svo við vorum jafnvel að hugsa um Tógó í Afríku en það hefur lengi heillað mig. Að vísu virðist sem að Tógó sé farið að setja fleiri skilyrði við kjörforeldra og taki síður á móti umsóknum frá hjónum þegar með barn svo við þurfum að athuga það bara nánar. Það eru klárlega fordómar á Íslandi en mér finnst þeir beinast meira að ERLENDU fólki frekar en kynþættinum og að ættleidd börn á Íslandi finni síður fyrir þeim sem Íslendingar (ekki fædd en þó uppalin). Það er allaveganna ekki að finna fordóma hjá okkur eða nánustu fjölskyldu svo við ætlum að reyna láta það ekki hafa nein áhrif á valmöguleikana.
Síðan fórum við dálítið í tengslamynduna meira og einnig í ættleiðingu eldri barna. Við höfum verið að hugleiða möguleikann á að ættleiða systkini, einkum tvíbura. Svo kemur aðeins inn í pælingarnar aldursmunurinn á milli barnsins/barna og Daða. Það skiptir engu kynið og við ætlum að fara í gegnum sérþarfalistann en aðeins haka við minniháttar atriði sem eru auðleyst eða hægt að vinna með og skerða ekki lífsgæði barnsins.
Ég er afskaplega viðkvæm fyrir bæði systkina-möguleikanum: finnst skelfilegt að börn séu ekki ættleidd saman eða fari á mis við ættleiðingu til þess að halda þeim saman. Og svo sérþarfalistanum því á honum eru atriði sem geta ekki einu sinni flokkast sem "gallar" eða há þeim neitt í lífinu en af því að þeim ber skylda að tilgreina öll líkamleg atriði þá lenda mörg börn á þessum lista og fara jafnvel á mis við að vera ættleidd.
Við ætlum þó ekki að fara út í nein stór-atriði á þessum lista, við erum ekki svo miklir dýrðlingar ;) ég hef alveg fengið forsmekkinn að því hvernig að vera með "sérþarfabarn" þó að ADHD og fæðuofnæmi/húðvandamál komist ekki með tærnar í suma þessara kvilla þá er það samt krefjandi. Við erum einnig nógu skynsöm til að sjá heildarmyndina fyrir fjölskylduna sem er t.d. mjög virk í útiveru og íþróttum svo þarna er strax kominn mikil breyting ef um einhvers konar hreyfihömlun er að ræða.. bara sem eitt dæmi. Þessi listi reynir samt mjög á verður erfitt að segja nei ef að kemur upp sú staða að vera úthlutað barni sem við treystum okkur ekki í. Við munum samt gera eins og flestir í þessari stöðu og setjast niður með lækni ísl. ættleiðingar sem er mjög naskur á öll sjúkdómsatriði frá þessum löndum og fremur "detached" hef ég heyrt svo það verður gott að hafa hann í úrslitarvalinu (þetta gerist semsagt þegar forsamþykkið er komið og við að gera umsóknina klára út).
Systkinamöguleikin þarf samt ekki endilega að vera fyrir hendi fyrir okkur, það er eitt af atriðunum sem við þurfum að fá ráðleggingar á með ísl.ættl á næstu dögum. Það eru frekar skondnar kröfurnar sem eru gerðar til kjörforeldra þegar kemur að forsamþykki en hjón eiga semsagt að vera ekki of ung, en samt ekki of gömul -semsagt einmitt á þessum árum sem þú ert að koma undir þig fótunum en samt þarftu að vera í góðri fjárhagsstöðu í hentugu húsnæði o.s.frv. En hvað er "góð" fjárhagsstaða í dag? Ef þú átt íbúðina þína en ert að drukkna í skuldum, er það betri staða? Svo er það hvað er "hentugt" húsnæði? Hvað er nógu stórt? Nú hefur standardinn breyst töluvert síðustu 20-30árin þegar heilu systkinahóparnir voru í einu herbergi saman en í dag þurfa allir sitt eigið sérherbergi, helst með eigið sjónvarp og tölvu.
Staðan hjá okkur t.d. er mjög "venjuleg" við erum ekki í neinum skuldum til að tala um, bílalán og brúðkaupslán telur kannski eina milljón, svo námslán og alltaf stöndum við í skilum. Við eigum ekki húsnæði en erum í afar öruggu leiguhúsnæði á fínu verði í góðu hverfi sem er sæmilega stórt -allaveganna vel hægt að láta duga. En þetta er allt skoðað í þaula og svo eigum við von á heimsókn frá barnaverndarnefnd sem gerir úttekt á okkur og heimilinu.
Við einbeitum okkur allaveganna eins og er að því að ná niðum skuldum og safna jafnóðum fyrir öllum gjöldum sem fylgja hverju skrefi ættleiðingarinnar ásamt því að reyna safna upp góðri summu sem þarf til ferðalagsins að sækja erlendi en það getur tekið 4-6vikur og það er ferðakostnaðurinn + uppihaldið + tekjumissirinn á meðan (ásamt allskonar umsýslugjöldum, túlki, lögfr.kostnaði o.fl.)
Húsnæðisaðstæður fá allaveganna að bíða enda ekki heillandi kostur að festa sig í bankakerfinu hérna heima eins og allt er heldur drífa okkur frekar út í nokkur ár ef við höfum kost á því -en það eitt atriðanna sem við þurfum að viðra við ísl.ættl. hvernig er tekið í slíka flutninga (tímabundip) eftir að forsamþykkið er komið og biðin er eftir úthlutun erlendis frá.

Þetta er orðið eitt stór pússluspil af allskonar flóknum þáttum sem allt þarf að passa saman og við orðin hálfringluð í öllu saman.
Vonandi vitum við aðeins betur stefnuna eftir fund með ísl. ættl. annað hvort það eða þau segja já við öllu og allt hægt og við verðum áfram í sömu sporum hehe

:*

P.S. þeir sem vilja aðstoða og gefa okkur meðmælabréf (sem hafa ekki þegar gert það) mega endilega láta okkur vita en við skilum öllu af okkur fyrir mánaðarmót :)